A Study on the Relationship between Family Quality of Life and Happiness among Mothers of Children with Special Needs

Gözde Akoğlu, Hande Şahin, Aygen Çakmak

Abstract


This correlational survey study aimed to investigate the relationship between happiness and quality of family life among mothers of special needs children and to identify the predictor relationships for their perception of family quality of life. The study group comprised the mothers of 102 special needs individuals of various diagnostic groups attending five different special education and rehabilitation centers in Kırıkkale. The “Demographic Information Form” developed by the researchers to gather information on the special needs individuals and their parents, the “Oxford Happiness Questionnaire-short form (OHQ)” and the “Beach Center Family Quality of Life Scale (FQOL)” were used as data collection instruments. In data analysis, the Pearson correlation coefficient was computed and a one-way analysis of variance and a multiple regression analysis were conducted. The study results indicated a strong positive correlation between FQOL and OHQ overall scores and a low perception of family quality of life among the mothers with special needs children. In addition, the mothers of children diagnosed with autism spectrum disorder had lower OHQ overall scores than the other groups and parental education and income level were found not to be significant indicators for perception of family quality of life.


References


Akandere, M., Meryem, A. C. A. R., & Baştuğ, G. (2009). Zihinsel ve fiziksel engelli çocuğa sahip anne ve babaların yaşam doyumu ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (22), 23-32.

Ayyıldız, T., Şener, D. K., Kulakçı, H., & Veren, F. (2013). Zihinsel engelli çocuğa sahip annelerin stresle baş etme yöntemlerinin değerlendirilmesi. Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi, 11(2), 1-12.

Balkanlı, N. (2008). Otistik çocuğu olan ve olmayan annelerde yaşam kalitesi, yaşam doyumu ve umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Doğan, T. ve Çötok, N. A. (2011). Adaptation of the short form of the oxford happiness questionnaire into Turkish: A validity and reliability study. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 4(36), 165-170.

Duygun,T. ve Sezgin, N. (2003). Zihinsel engelli ve sağlıklı çocuk annelerinde stres belirtileri stresle başa çıkma tarzları ve algılanan sosyal desteğin tükenmişlik düzeyine olan etkisi, Türk Psikolojisi Dergisi, 18(52): 37-52.

Ergüner-Tekinalp,B. ve Akkök, F. (2004).The effects of a coping skills traning program on the coping skills, hopelessness and stres levels of mothers of children with autism, International Journal fort he Advancement of Counselling 26(3):257-269.

Eroğlu, Y., Arıcı-Özcan, N., Peker, A. (2015). Özel Gereksinimli Çocuğa Sahip Anneler ile Tipik Gelişim Gösteren Çocuğa Sahip Annelerin Psikolojik Sağlamlık,İyilik Hali ve Mutluluk Düzeylerinin İncelenmesi. Sakarya Üniversitesi Journal of Education 5 (3): 142-150.

Ersoy, Ö., & Çürük, A. G. U. N. (2009). Özel gereksinimli çocuğa sahip annelerde sosyal desteğin önemi. Aile ve Toplum 11 (5): 104-110.

Erdoğanoğlu, Y., Kerem-Günel, M. (2007). Serabral Paralizili çocukların ailelerinin sağlıkla ilgili yaşam kalitelerinin araştırılması. Toplum Hekimliği Bülteni 26 (2): 35-39.

Hastings, R. P. ve Brown, T. (2002). Behavior problems of children with autism, parental self-efficacy, and mental health. American Journal on Mental Retardation, 107(3), 222-232.

Heller, T. Hsieh, K. and Rowitz, L. (1997). Maternal and Paternal Caregiving of Persons with Mental Retardation Across The Lifespan. Family Relations 46 (4) pp: 407-415.

Kandemir, H. (2009). Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan çocuklar ve ailelerinde yaşam kalitesinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış tıpta uzmanlık tezi, Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Meral, B.F. (2011). Gelişimsel yetersizliği olan çocuk annelerinin aile yaşam kalitesi algılarının incelenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi, Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

Meral, B. F., & Cavkaytar, A. (2013). Beach Center Aile Yaşam Kalitesi Ölçeğinin Türkçe Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması (Turkish Adaptation, Validity and Reliability Study of the Beach Center Family Quality of Life Scale). Eğitim ve Bilim (Education and Science), 38(170), 48-60.

Meral, B.F. ve Cavkaytar, A. (2014). Otizmli çocuk ailelerinin aile yaşam kalitesi algıları. Kastamonu Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi, 23 (3), 1363-1380.

Park, J., Hoffman, L., Marquis, J. Turnbull, A., Poston, D., Mannan, H., Wang, M., & Nelson, L. (2003). Toward assessing family outcomes of service delivery: Validation of a family quality of life survey. Journal of Intellectual Disability Research, 47(4/5), 367-384.

Tabachnick and Fidell, 2013 B.G. Tabachnick, L.S. Fidell Using Multivariate Statistics (sixth ed.)Pearson, Boston.

Turan Gürhopur, F. ve İşler Dalgıç, A. (2017). Zihinsel yetersiz çocuğu olan ebeveynlerde aile yükü. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi , 8(1):9–16.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.


............................................................................................................................................................................................................................

HOW DO YOU REGISTER and SUBMIT AN ARTICLE?

Registering and Logging in

Submitting an Article